مقاله تأثیر گرمایش،سرمایش و نور بر فرم ساختمانها در معماری

زمانی می­توان به دو خصوصیت اساسی معماری (جنس و شادی) که ویترویوس از خود به جای گذاشت به طور کامل دست یافت، که آنها را جدا از هم در نظر نگرفته و به هم پیوسته بررسی کنیم.اما به طور کلی یک معمار زمانی می تواند این ادغام خلاقانه را پیاده کند که نه مشغله­ی شکل دهی و نه حل مسأله را در ذهن داشته باشد بلکه زمانی بتواند یک ساختمان را به عنوان کلیتی یکپارچه در نظر بگیرد.

جان موریس دیکسون – سردبیر معماری رو به رشد سال ۱۹۹۰

همه­ی پروژه های طراحی می بایست محیط را طوری اشغال کنند که نیاز به سوخت فسیلی را تا حد زیادی کاهش و یا به طور کلی حذف کند.

مقدمه

برخی معماری را از آنجا که همیشه فرهنگ، شرایط اقلیمی منابع موجود در زمان و مکان خاصی را منعکس کرده، روزنامه نگاری نامیده اند.

سرانجام با ظهور قوای جدید معماری نیز به مرحله­ی جدیدی پا نهاد. به عنوان مثال در دوره­ی رنسانس مهمترین قوای تأثیر گذار بازیابی دوران باستان بود. اما امروزه قوه­ی غالب تأثیر گذار بر معماری چیست؟

حکایتی که هم اکنون آینده­ی معماری را رقم می­زند، پایداری است.امروزه افراد انگشت شماری باقی مانده­اند که خواستار دنیایی پایدار نباشند و یا ادعا کنند که همواره در چنین دنیایی زندگی می­کنند. از آنجا که ساخت و ساز بیش از هر فعالیت انسانی دیگری بر محیط تأثیر می­گذارد معماران نه تنها مسئولیت بلکه فرصت این را دارند که ما را به جهانی پایدار رهنمون سازند.

معماری پایدار را می توان با به کارگیری بهترینهای قدیم و بهترینهای جدید بدست آورد. با به کارگیری دانش پیشرفته، تکنولوژی  و نظریات زیباشناسی در ترکیب با عقاید سنتی پاسخگوی نیازهای انسانی، ناحیه گرایی و شرایط اقلیمی بوده اند معماری جدید بوجود آمده است.

این نوع معماری در مقایسه با معماری معاصر که هیچ راهنمایی مبنی بر مکان ساخت یک ساختمان نمی­دهد،غنی تر است.

معماری معاصر در شهرهایی مانند نیویورک، پاریس، دهلی­نو و یا توکیو نمایی همسان دارند به علاوه این معماری بین­المللی بالفعل در هر جایی که استفاده شود نا مناسب است چرا که پایدار نیست.

پایداری بسیاری موضوعات دیگر را نیز پوشش می­دهد ولی هیچ یک از آنها به اندازه انرژی مهم نیستند. همانطور که می دانیم مصرف انرژی در ساختمانها بیش از هر عامل دیگری در تخریب سیاره­مان نقش دارد. ساختمانها چیزی در حدود ۴۸% انرژی مصرفی را به خود اختصاص می­دهند یعنی ۴۰% برای بهره برداری از ساختمانها و ۸% برای ساخت آنها (نمودار ۱.۱a). این انرژی در اکثر موارد از منابع فسیلی حاصل می­شود که دی اکسید کربن تولید می­کنند که عامل اصلی گرم شدن کره زمین است. ما باید منابعی پاکیزه و تجدید شدنی مانند باد، انرژی خورشیدی و پسماند را جایگزین چنین منابع آلاینده­ای کنیم تا انرژی کمتری مصرف شود  و یا هر دو این راه حل ها را به کار ببریم. گرچه می­بایست هر دو راه حل را به کار بست اما  کاهش مصرف انرژی هم سریعتر و هم ارزانتر خواهد بود. به علاوه از طراحی ساختمانهای پاسخگو به انرژی، زیبا شناسی جدیدی به وجود خواهد آمد که جایگزین رنگ و رو رفتگی اکثر ساختمانهای امروزی  که کپی از سبکهای ناخلاقانه­ی قدیمی است خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *